Volg ons:

'Gerda: Je hebt maar ťťn doel: de ene stap afsluiten en de volgende halen.''

"Ruim een jaar geleden werd ik ziek. Ik viel veel af en had last van buikklachten. De huisarts stuurde me door naar het ziekenhuis voor een scopie van de dikke darm. Na een paar minuten was al duidelijk dat het mis was. Een klein stukje vanaf mijn anus vonden ze een tumor in mijn endeldarm.

Malle molen van onderzoeken
Pats-boem, dan ben je van gezond opeens doodziek. En voor je het weet, zit je in een malle molen van onderzoeken. Een MRI, een longfoto, scans met en zonder contrastvloeistof … Dat is allemaal nodig om te onderzoeken of het alleen in de darm zit of ook op andere plekken in het lichaam. Toen alle uitslagen bekend waren, had ik een gesprek met internist Ahmad en met chirurg Jonk. Bij mij zat het gelukkig alleen in de darm.

Vier stappen
Chirurg Jonk stelde, in overleg met het oncologisch team, een behandelplan op. Zo'n plan is voor iedereen anders. Bij mij bestond het uit vier stappen. Als eerste legde dr. Jonk een stoma aan. Vervolgens startte een traject van bestralen in combinatie met chemotabletten. Daarvoor ging ik 5 weken lang, iedere dag, naar het ziekenhuis in Enschede. Deze behandeling zorgde ervoor dat de tumor kleiner werd. Toen de tumor klein genoeg was, heeft dr. Jonk hem ruim verwijderd. Samen met een stuk van de dikke darm. Dat was een zware operatie.

Het risico van zo'n operatie is dat de naad tussen de twee stukken darm, gaat lekken. Bij mij is er een soort hoesje over de naad vast geniet. Dat is een nieuwe manier van opereren. Vanuit het ziekenhuis in Groningen wordt hier onderzoek naar gedaan. En ik kon kiezen of ik daar aan mee wilde werken.
Bij mij is de naad tussen de darmen goed genezen. Na controle kon de laatste stap worden gezet: de hersteloperatie. Chirurg Jonk heeft de stoma verwijderd en de darmen aan elkaar gehecht.

Geen moeite te veel
Ik ben overal redelijk goed doorheen gerold, heb weinig last gehad van de bestraling en chemo. En bij de operaties hebben zich geen complicaties voorgedaan. Daar heb ik geluk mee gehad. De verpleegkundig specialisten en stoma verpleegkundigen waren een grote steun voor me. Ze vertelden me wat er allemaal zou gaan gebeuren en hebben me uitgebreid voorbereid op de bestraling en operaties.

Ik lag in het ziekenhuis op afdeling D1. Daar ben ik bijzonder goed verzorgd door de verpleegkundigen. Ze zijn heel zorgzaam. Na de grote operatie was ik een paar dagen onvoorstelbaar beroerd. En als je dan moet overgeven met een grote buikwond is dat geen pretje. Ze hielpen me waar ze maar konden. Geen moeite was ze te veel.

Maar ook de internist, de chirurg, en het OK-personeel hebben allemaal hun best voor me gedaan. Iedereen eigenlijk. Ook de medewerkers die mijn nachtkastje schoon maakten, de medewerkers die het eten verzorgden en de vrijwilligers die een praatje kwamen maken. Iedereen was even aardig en belangstellend. En dat is op zo'n moment heel belangrijk.

Lichtpuntje
Het verwerken begint eigenlijk nu pas. Als je er midden in zit, heb je maar één doel: die ene stap afsluiten en de volgende halen. Mijn energie houdt nog niet over, ik ben snel moe. Maar ja, ik ben ook een jaar uit de running geweest, dus ik moet het rustig opbouwen.

Gelukkig zijn er ook in donkere tijden lichtpuntjes. Op Kerstavond, vlak voor de grote operatie, gaf mijn zoon ons allemaal een klein cadeautje. Er zat een babyschoentje in met voor iedereen een passend gedicht. Bij mij heette het gedicht 'Oma'. Er is een kleinkind op komst! Dat haalt me er doorheen."

Nieuws
> Patiëntenvereniging ‘De Hart&Vaatgroep’ reikte onlangs wederom het Va... lees meer
> Afgelopen donderdag 26 maart 2015 was daar dan de afscheidsreceptie van Algemeen Chirurg D... lees meer
> Tot 31/12/2014 ontvangt de verzekeraar (en u dus ook) nog 2 rekeningen van een ziekenhuis.... lees meer